Josip Broz Tito ispraćen je 1980. godine na jednoj od najvećih državnih sahrana u modernoj historiji. Ceremonija je okupila brojne svjetske državnike i ostala upamćena kao događaj koji je privukao pažnju cijelog svijeta. Međutim, iza zvaničnog protokola godinama su kružile priče o detaljima organizacije koji nisu bili poznati široj javnosti.
Prema navodima koji su se kasnije pojavili u javnosti, pripreme za sahranu bile su izuzetno složene. U vrlo kratkom roku izrađena je masivna mermerna ploča koja je trebala biti postavljena na Titovo posljednje počivalište, a cijela organizacija odvijala se pod strogim sigurnosnim mjerama zbog prisustva velikog broja stranih delegacija i tadašnje političke situacije.
Posebnu pažnju godinama privlače tvrdnje da je tokom televizijskog prijenosa korišten privremeni pokrov, dok su završni radovi na grobnici obavljeni nakon završetka službene ceremonije. Ovakve informacije nikada nisu službeno potvrđene, ali su ostale dio brojnih svjedočenja i kasnijih medijskih izvještaja o organizaciji jednog od najznačajnijih događaja tog vremena.
Veliki broj svjetskih lidera stigao je u Beograd kako bi odao počast tadašnjem predsjedniku Jugoslavije, što je predstavljalo jedan od najvećih diplomatskih skupova tog perioda. Sigurnosne službe provodile su opsežne mjere zaštite kako bi cijeli događaj protekao bez incidenata.
Pored političkog značaja, pažnju javnosti privukla je i situacija oko Jovanke Broz. Nakon različitih informacija koje su se pojavljivale uoči ceremonije, na kraju je prisustvovala posljednjem ispraćaju, što je ostalo jedan od emotivnijih trenutaka tog dana.
I više od četiri decenije kasnije, detalji vezani uz organizaciju Titove sahrane i dalje izazivaju interes javnosti. Brojne knjige, svjedočenja i medijski napisi nastavljaju analizirati šta se zaista događalo iza kulisa ceremonije koja je obilježila kraj jedne epohe, pri čemu dio tvrdnji ostaje predmet različitih tumačenja i nije službeno potvrđen.
